Duch Duchnovyča - žyvyj...

Сяткованя памняти А. Духновича у Будапешті
24 апріля, у Тетральному залі по улиці Академії отбывся літературно-музыкалный вечер, посвяченый Великому Будителю — Александеру Духновичу. Особность Александера Духновича є натулко многограннов, ош каждый раз мож учути про нього штось досі ищи невідомоє, вадь про тото, як видиться його особность знамым творцям -літераторам, філозофам, художникам.
 
На сись раз сценарій вечера быв побудованый на знакомстві из романом-ессе лавреата премії им. А. Духновича В. Фединишинця „Отец Духнович". Роман „Отец Духнович" быв написаный у 1993 році. До романа автор прийшов через поему „Будитель", котру завершив перед тым, у 1992 році. У послісловії до романа В. Фединишинец писав: „Я давно чувствовав, ош хотів бым написати штось необычноє про Духновича. Айбо як приступитися  до ткання того полотна? Яким я його вижу? А у конци 1 части послісловія дає отвіт: „Духнович —. Поет-Будитель, Летидуб, Другий Моисей, Апостол. Сесе по-небесному. А по-земному? Пан сященник. Пан Отец - сесе діла вірникув. А діла ушытких карпато-русинув у общому? А діла нас ушыткых у общому — отец. Такый — Отец Духно-вич. Кидь єдным словом и без лукавого мудрованя на научно-літературну из примісью політики тему. Бо політика момента минаєся, а Духнович вічный".
 
Добрый отец Духнович. И вічный, як сама Доброта. Слава Його Перу! Хоть живот и славный и само собов, як дар Божий. Айбо чому світить Голгофа-Голгота чесным, безсмертным сынам? Треба попоруздумовати глибинно...
 
Сими словами зачалася літературно-музыкал-, на композиція „Дух Духновича - живый". Літературну часть (фрагменты романа) прочитала др. М. Лявинец.
 
-мл-