Serce Mykolaja Ljaša dobylo 10. apriľja 2008

Вчера /15-го апріля 2008 / родина‚ приятелі‚ Пряшівчане одпровадили на послідній дорозі свого близкого‚ приятеля‚ колеґу‚ знамого Миколая Ляша. Много людей го знало‚ бо быв артистом театру Александра Духновіча‚ быв модератором і орґанізатором маніфестацій в 1989-ім році на Главній улиці в Пряшові‚ быв посланцьом Міського заступництва‚ быв председом Русиньской оброды на Словеньску‚ быв Кумом Дыньом‚ што каждый місяць "роздавав розумы" через радіо в релації Бісіда кумів‚ а быв і шпортовцьом‚ родичом‚ мужом‚ дідом… Все быв оптімістом‚ весело одповідав на поздравы з каждого боку.

На погробі‚ є то достойна сполоченьска подія‚ ся стрічають люди‚ котры собі даколи не знають ані поздравити. Ту прыйдуть‚ бо то є посліднє ґесто‚ повинность‚ зміріня з тым‚ же зо світа одходить далшый Русин. Даколи сме го ані не познали‚ довгы рокы не виділи‚ але одходить єден з нас. Треба му дати честь . Миколай Ляш мав велику дружину‚ котра го пришла одпровадити. Повна сала людей была при нім. Проґрам на тоту почесть тыж быв достойный – світьскый і церьковный. Зачав ся поезійов‚ приговорами‚ директора Театру Александра Духновіча Маріяна Марка‚ за місто Пряшів пришов розлучіти ся Др. Мілан Лаца‚ за Русиньску оброду на Словеньску єй председа Владимир Противняк‚ а за Словеньске радіо‚ русиньске высыланя редакторка і режісерка Яна Трущіньска Сива. Чули сме голос і слова Миколая Ляша‚ його одказ і вінчуваня‚ його співанкы. Погробы суть смутны‚ але то іші не значіть‚ же люди не внимають‚ што ся ту діє. Же Миколай Ляш быв Русином‚ нихто не похыбовав‚ світьскый проґрам ся скінчів народнов гімнов вшыткых Русинів світа Я Русин быв… Потім наслідував ґрекокатолицькый церьковный обряд по церьковнославяньскы і по словеньскы. Поховали сме Миколая Ляша ‚ нашого Кума‚ приятеля‚ знамого на централнім пряшівскім цінтері. Най му буде родна земля легка – вічная єму память. Т.Л.