Spiv zarmutok zo sercja vyhaňat (XXII)

Spivame dovjedna

Hori tym Prešovom...

Hori tym Prešovom dražka vykladana, po ňij šykovali moho kamarata
Šykujut, šykujut, de že ho povedut, pid prešovsku branu šumnu maľovanu

Jak ho tam pryveli, žalostňi zaplakav, frajiročko moja sputati ňa ne daj
Ona ňič nedbala lem išči kazala. Do najhrubšych lanciv povjazati dala

Milyj mij, milyj mij, ja tobi nevyna, labirskyj komysar, zyma by ho byla
Zyma by ho bila, žeby ho Boh strestav, falošne pisemko do kasarňi poslav

Tak im tam napisav, že ja nič ne robľu, že ja poza bučky s karabynom chodžu
Ja chudobnyj chlopec, ja nemam nykoho, frajiročko moja lem mňa dostaň z toho

Ja chudobnyj chlopec, ja ne mam rodinu, ja ne mam nykoho lem tebe jedynu
Rozputaj, rozputaj, bo ňa ručky boľat, ja by rozputala, pany ne dovoľat.