Štefan Suchyj: Čom lyška chodyť iz spuščenym chvostom

Чом лишка ходить із спущeным хвостом

(Бaйка)

Хвіст горі тримала лишка,
але было то колиська.
Літали аж попід хмары
Її саморобны хвалы.
Кажда хвала ся їй малить,
кажда лишка свій хвіст хвалить.
А же бісіду звірі знали,
та з людми бiciдoвáли.
Но вы крутите головов,
Чом іспустила хвіст долов?

В сназі з світом выбабрати
й як ся к мнясови дістати,
уж ся коло ґазды лишкать,
же выводе курчатиска,
кідь насадить ї на яйця,
но седляк лем так не дасть ся.
Ту не здавать ся геречка
і заквокать, як кувочка
а на курник мече очком,
ці суть тучны в нім курочкы.

Квок-квок, премилёный ґаздо,
приведу тя до горазду,
но він у тім зраду забчів,
замкнув куму на сім замків
най там сидить дні і ночі,
най з ньой голод пучіть очі.
В курникуK на яйця пила,
од жовтків ся зафарбила
і одвтоды  лища фáйтa
сну світом  ціла  жовта.
(Сивы ходять лем полярны,
де не є курячой зарвы.)

І пішов хыр до пів світа,
як была лишка побита.
Днесь не квокать кума міла
тай із rаньбы хвіст спустила.

Як гварять, cnуxaм, 
же не так приятелі лісньїх звірят,
же в лácцi к фáвнi тримлють путь,
а тáйнi з лишок скоры друть.
О тім гваápять тоты стишкьі,
же фалёчны не суть лишкы,
што побігають по горах,
але тотьі на двох ногах.

 

Štefan Suchyj: Azbukova mama (2010)