Štefan Suchyj: Dojičky iz Fričky

Доїчкы із Фрічкы

(Фолк-сонґ)

Ночі, ночі, трудны ночі,
кідь  задують вітры з Польщі, -
сілев звільготнiють очі
а в голові - колоточі.
Зыйдуть зимы, зыйдуть зливы,
в чеканю сьме терпезливы,
віще сердце у нас клёпкать,
же у  світi хлопців копа.
Звеме дереворубачів аж
ген із Вышнiх Репашів.
Кібы їх там дахто збачів,
няй на знамость дати рачіть,
же їх обчекують з Фрічкы
в середнїх роках доїчкы.
Каждый бы сі даку вхопив,
бо не мають властных хлопів.
Раз ся вертали з корчмічкы,
пристрітли їх ангеличкы
й доднесь косять божы лучкы,
а мы самы, як герлічкы.
Я з нижнёго кінця Терча,
дала бы-м ті гнедь пів сердця
ай рада бьі-м к тобі піти,
та мушу деннi доїти.
Лем ты пилу шмарь до кута
й ку нам даяк ся приблукай.
А я Mаря споза воды,
вболiкам ся подля моды,
все мам молоду пасію
і не думам на пензію.
Нашы сердця щі не спріли...
Ай хоць сьме кус постаріли,
віриме, же нам удасть ся
приманити к собі щастя.
А кідь не будете мочі
бідньїм женам іспомочі,
вера боже, же позвеме
Mайстра Павла із Левочі.
Повіме му, же нам треба
вьірізати з дуба хлопа,
тадь дерево як дерево,
но на гуслi і на бердо,
насолодко тай натвердо.

Штефан Сухый, Аcпoрiн, 2006