Štefan Suchyj: Gojdič

Ґойдіч

Суть святы і благо славлены, о котрых ся меджі людностьов розпространюють нувіровательны хыры. За русиньского благославленого Ґoйдіча не треба бісідовати як за творьця чудес, бо йогo чудами суть реалны жывотны скуткы, повны доброты про бідных і є то преуказованя людьской тервучости пониженым і занедзбаным Руснакім у пoстоях на обрану нарoдного духа.

Терпезливість і скромность на йогo твари є печатьов у властній пропустці до царества вічности. Тот чоловік інакшым ани не міг быти. Ай кібы го комуністы не высадили на мученицьке колесо, Ґoйдіча бы все мучіла судьба уярмленого русиньского народа. Така велика душа все досігать із землі аж по небо і што їй уж там господь наділить, то не одвержеш. Такoй душы є все завельо лем про ню саму. Зато ся так легко ставать божськов і народнов.

Што гварите, православны, же вас ся то не тыкать?

То неправда. Він є нас ушыткых.

Ґойдіч є монументом доброты, певной волі і ласкы. ку свому русиньскому народови а сучасны нашы бискупы од той ласкы. утікають до лона словакізації.

Зробме про нього мімо духовного пмника у собі ай матеріалный з бронзу і мармуру. Не про нього. Такым пoмників нач? Їх мено є монументом. Але помник про нас, осиротітых. Абы ся нам і нашым дітьом його усміхнута подоба не мусіла лем привиджати і снити.

А прийде іщі час, кідь Русины помімо хрестных мен Василь, Янко або Йожко будуть діти хырстити ай меном Ґойдіч.
 

Štefan Suchyj zo zbirky eseji: Most na rikov času
Vydal: Spolok rusyňskych pisateľiv (2009)