Štefan Suchyj: Iz Slovakami u jedňim kupe

Путьовало ся до Баньской Бістріці. До купе по дразі ся насходжало повно котрых одкы позбераньців. Залягло тихотов лем цоркотаня влаковых колéс одбивало од нас стідливу тихоту.

В кешени мі забірмів мобіл і ся озывам, як усé, по русиньскі. Телефонує мі Марта і ся ня просить, як ся їй мужови дарить у дразі. Додавать к тому пару дрібностей тай так, як усé, наконець: Лем сі,хлопе мій, здравя бечалуй. Ай ты, ласко моя, гварю.

Позад того єм вытяг з ташкы і цукерниы  і понукнyв вшыткых зарядoм, што каждый сопутник оцінив.

Сива старулька собі похвáлює, же суть добры, зато ї щі спонукую а не одмітать. Люды в купе ся розтопили. Бабка конштатує, же єм Русин і же ся їй любить моя културность, бо-м свою паню ословив ласков. Нато непокійный трідцятник збулькотить, ці мі смакують словеньскы цукерникы.

- Не будьте, молодый пане, форкливый і неслушный! - одотне му бабка.
- Што є солодке, то є кáждому приємне а цукерникы, мімоходом, суть польскы, - додавам.
- Так нас спонукнийте русиньскыма!
- Што сьте вы за хрістіян? - знова знеспокойніє бабка.
- Єм словеньскый римокатолик а вы?
- Я є євангелицькой віры.
- Агá, лютеранка.
- Істотні...
- Все сьте были проти нам.
- Но довольте?
- Тоты вашы псевдовіры то суть лем погниты конáрчікы I, што упали із римокатолицького дуба. Видите, щі ай цукерникы, што їх їстé, выробили римокатоликы. Мы сьме даякá сила!
- Виджу, же сьте міцно културный...
- Єм лісный інжінірь.
- Не гварьте!
- А вы?
- Хлопче мій, я одслужыіла штирі десятьрочя як лікарька хірурґії. А уж з вами не мам што бісідовати. Вы, пане, кідь можу, якой віры?
- Я хоць бы быв ай римо- ай євaнгелик, лем абы быв покій, - гварю.
- Добрі гвáрите.
- Єм православный.
- Но прошу! Зясь наступлять лісный інжінірь. - Зато вам двом так пасує! Лем так, про зведавість, нолем, приятелі, двигнийте рукы, котры сьте словеньскы  римокатоликы!  - і вшыткы мімо бабкы і мене підняли.

Одтовды знам, же є їх веце.

Но лісного інжініря такого рoзсягу лем так не стрітиш. Хыбáль у амазоньскім прáлісі.

Потім сьме із пензіонованов дoкторков выступили у Баньскій Бістріці. Сконштатовала:
- Хотíв образити вас, но менé образив.
- Хто в собі чести не мать, не може ньов общаснити ани другых.

Із Баньской Бістріці домíв уж то такé інтересне не было, бо ку мі до автобуса пригів змозоленый робітник і неборaк спав за цілов божов драгов.

 
Štefan Suchyj zo zbirky eseji: Most na rikov času
Vydal: Spolok rusyňskych pisateľiv (2009)