Štefan Suchyj: Mama hvaryť prypovidky

Mама rварить приповідку
 
Моїй матери Марії, майстерці
приповідкового слова.
 
Втваряють ся двері,
ввыйдь до приповідкы,
крачай пішниками
тонкыма, як ниткы.
 
Дзеленчіть ключ од слов
у мысли глюбоко, -
приповідка навчіть,
як іти жывотом.
 
Веде мою мысель
земным пёклом й pайом.
Koтре де гранічіть,
то я щі не знаю.
 
Чароділне світло
світыть мі на драгу,
продерам ся дебрьов
і не чую cпpаry.
 
Хто там? Закльопкали
із другого боку.
Незнaмьі персоны
подають мі pуky.
 
Смотриш на них сміло
і cлуxaш уважно,
як повідать мати
раз смішно, раз cтpашно.
 
Торгать павучіны,
бы єм міг йти далше,
cлухам  дні і ночі
тай став єм iнакшый.
 
Благослов ся, мамо,
слов твоїх мудрота,
із якой драбинку маю,
до жывота.
 
Mама приповідку
коло пеца гварыть,
про вічну памятку
чудну кашу варыть.

Štefan Suchyj: Azbukova mama (2010)