Štefan Suchyj: Materyňska pysanka

Материньска писанка

Вон зима білясто думать,
а на столі - з сто фарб дуга
на писанках мамы грае,
Великый день зазывае.

Чудо фарб ся на них мінять:
фіялова, жовта, синя,
ружова із стрoмів цвіту,
руда з землі, сoлньцьом вкрытой.

Розтоп, сонце, прикров снiжный,
най ся вкаже краса свіжа
й дай жывоту новый крес!
Хрістос воскрес! Хрістос воскрес!

Опівночі скриплять дверці,
то писанці пучать крыльця.
Што за чудо, милый Боже?
Як ожыти мертве може?

Летить яйце мальоване,
што писанков бывать зване,
кады свoйов красов махне,
тамды Хрістом й мамов пахне.
Летить понад сніжны сады,
зеленить ся за ним всягды...
Што за чудо, милый Боже?
Мале яйце, - зиму зможе.

Давно уже зима свисла,
што то гріє нашы сердця?
Хто одповїсть на тот вопрос?
То наша мати і Хрістос.

Сердцьоносителька тых крас
ярьны вітры черить в нас,
буде у мі навсе вічна,
ай кідь давно не єм дівча.

Штефан Сухый: Азбукова мама (2010)