Štefan Suchyj: Vojna z čerešňovov babov

Война з черешньовов бабов
 
Просили ся на уроці,
коли найкрасше є в році.
Найміліше  в юну, в маю,
кідь черeшні дозрівають.
Так не тішить язда автом,
можность быти козмонавтом,
ани выгра у лотерії,
як в весёлій компанії
выйти на вершок черёшні,
усісти ся там рендёшні
і ту, - набік вшыткы жарты,-
файні до себе нашмаряти
той червеной лакомноты.
Вшыткы суть за? Нихто проти!
А кідь сьме ся уж наїли,
дайме сёрдцю, што му міле
-заспівайме на вершочку
нашу красну співаночку.
Спів ся з нас ліє, як вода,
та здолы ся ближить зрада.
Під стромом ся зачорніло,
но мы рвемё дале сміло.
Уж маме кешёні повны,
як ту схулять ся ку войні,
кідь ня баба спід черёшні
вгріє кочёрьгов кедвёшні.
Почёкайте, бабо міла,
прийде й на вас гірша хвіля.
Мій скушёный братняк Дзурьо
тыж не є даякый хмульо.
Узяв кістку меджі пальці
й стрілив ньов до ока бабці,
Баба зйойкла, потім сплясла,
аж ся черёшня затрясла.
Кістка бабу дакус черькла,
з рук їй выпала кочерьга,
неборачка ламентуе,
обидвох нас клятьбов частуе:
„Кібы я то, Дзурьку, знала,
в купілці бы-м тя заляла!
Не сідів бы ты, як птачок
на сусідьскый звабный крячок!"
Гварить ся, же бабска сорта
перевёла бы ай чорта,
но на нас мать курту руку
а ку тому кістку в оку.
Уж бы домів іти треба,
місяць кывать нам із неба,
обсвічуе зясь і знову
сплячу бабу черешньову.
Набізовні ай вна рада
буде снити сны до рана.
Братняк довго ходив в муках,
тоту кістку носив днука
як вычітку пребарз тяжку
же выстрілив на нанашку.
-Ці суть місця у весмірі,
бы їх хлопці не одкрыли?
Но з вшыткых місць найліпше
на сусідовій черешни.

Štefan Suchyj: Azbukova mama (2010)