Vasyľ Choma: Dalša polemika zo Sopolygom...

Далша полепміка зо Сополыґом
На неправду не мож не реаґовати. Дня 27. юня 2012 быв опублікованый на інтернетові странці «Закарпаття онлайн» ( http://zakarpattya.net.ua/Special/96958-Pravda-ochi-kole-abo-vidpovid-Myroslava-Sopolygy-na-insynuatsii-InfoRusyna ) оглас Мірослава Сополыґы на мою статю в ІнфоРусині.

В реакції єм повинный конштатовати, же я не єм «колишній доцент і кандідат наук» і недобивам ся ани професорскых, ани  тітулів «модерных» академіків. Зо своїма тітулами я знам добрі роспознати інсинуації і лжі М. Сополыґы, якыма переповнена ёго злостна і ненавістна одповідь на мою статю. То свідчіть о ёго безхарактерності і якості, якы він приписує завжди комусь іншому. Скрывать ся за історічный термін Русин Кыёвской Русі. Таку «транслітерацію» може апліковати на сучасность лем нахабник ёго тіпу. Такым фіґлём не вірить ниякый сучасный Русин. Ани т.зв. «Русин-Українець», бо такых не є ниґде на світі, лем у фантазії М. Сополыґы і тых, што тоту назву сполу з ним аплікують, хоць і самы їй не вірять, бо ниґде у світі єй нихто не решпектує. Вшыткым є ясне, же то є фалзіфікація історії Русинів. Але Русины акцептують і решпектують назву Українець як прислушника великого славяньского народа, ку котрому все мають учтиве одношіня. Але одвергають такых перевертнів, якым є М. Сополыґа і «іже з ним», што Русинів одвергують і зневажують, наперек тому, же сусідні народы їх тримають в уцті і почливості од часів заселюваня нима карпатьскіх реґіонів і в сучасности. Їм є ясно, як божый день, же Русины на карпатьскій землі жыли уж в передмадярскій і передтатарскій добі. На тій землі їх стрітили не лем кочовны Мадяре, але і іншы тодышні кочовниці. Переберали од них способы осідлого жывота, народну културу і віру, і приятельскы з нима нажывали. Їх історічнов отчізнов є карпатьска земля по обох боках Карпат на выход од Татер аж по днешню Румунію.То нихто окрім запеклых антирусинів на світі не заперечує.

М. Сополыґа не мать ниякы арґументы, жебы досвідчів, же я свої тверджіня не підпорую фактами. Зато з бесприкладнов підлостёв ся обертать ку особным уражкам. Не іде о ниякых зрадників Русинів ці псевдорусинів, котрых він обвинює у вшыткых смертелных гріхах, же они українізовали Русинів на початку 50. років минулого сторочя. Лем бесприкладный кламарь може штось подобне повісти о Русинах по Ніжній револуції, о якійскій ´русинскій карті´. М. Сополыґа належыть до тых «знахабнілых і бесхарактерных людців», котры сполу з ёго інтріґанством суть шыроко знамы не лем у Свиднику, Пряшові і Братіславі, але як ся указало недавно, і за граніцями Словеньска. Він хоче фурт паразітовати на русинстві. Іґнорує, же десяткы тісяч Русинів демонштрують своє русинство і з каждым переписом обывательства на Словеньску їх чісло ся звышує а нееґзістуюча народность «Русин-Українець» ся там веце не обявує. Трубить до світа, же є «дійсный Русин», хоць вшыткым Русинам є ясне, як божый день, же є заядлый антирусин.

Кідьже М. Сополыґа без будьякого доводу выдумав на мене, же я «після солідного радяньского вышколу в Росії (1965 р.) актівно включів ся в процес форсуваня йому (т. є. – мені – В. Х.) рідной ідеолоґії а також у процес інкрімінованой «українізації»...Што слово, то безуздна лож... Він мене обвинює в моїй участи в українізації, котру він сам сполу з актівныма помічниками з Културного Союзу Українських Трудящтх єй перед роками реалізовав, здало ся, майже на вічно. Треба мати «высокый і гордый» тітул доктора наук тіпу М. Сополыґы, жебы історічных Русинів гледати уж в Кыёвскій Русі а граніцю україньского етносу находити аж перед словеньскыма Татрами в Остурні і тым хвалити ся перед універзітнов публіков аж в Ужгороді. Він міг собі спомянути, же тото місто было русиньскым уж на початку історії Русинів, іщі перед навалом кочовных Арпадовых орд, і теперь ним є в їх модерній історії.

Але верну ся ку тведжіню, же я, не він українізовав Русинів. Як новый централный іншпектор я за два рокы –1958 /1960 – навштівив вшыткы русиньскы окресы выхоного Словеньска, жебы єм ся особні пересвідчів о сітуаіції в тамошніх т. зв. україньскых школах. Veni! Vici! Fugi! І по двох роках єм одышов з бывшого повереництва школства і з посады централного школьского іншпектора. Продовжыв єм свою роботу русиста на Філозофічні факулті Універзіты Коменского. За пару років єм написав і обгаїв кандідатску і доцентску габілітачну роботу. Аналізовав єм в ній поетічну творчость Владіміра Маяковского. Історічно крітічным аналізом єм доказав, же тота ворчость од зачатку і до кінце є не соціалістічна, але футурістічна і єй автор є знаменитый руськый футуриста. Чеська і словенска русістіка і цілково літературна крітіка акцептовала і привитала тоту мою концепцію. Лем совєтьска крітіка за мою концепцію поетічной творчости Маяковского мене обвинила, же єм опортуністом.

М. Сополыґа о моїй конкретній роботі не знать нич, але бреше о мі збісіло небыліці. Єднак лем културны Русины знають о мі, коли і што я робив і што теперь роблю. Я з нима нажывам приятельскы, як з нормалныма людми. На Словеньску не было ниякой українофобії, тым веце не было і не є ниякого плюндрованя українства. Русины не «ворогували» і не «ворогують» з Українцями. Не они написали десяткы публікацій о Русинах і русиньскім языку, же то лем «говірка», не літературный язык. Хто выдумав наліпку політічный русинізм і т.п. То хто же кого «плюндровав»?! М. Сополыґа представлять акції Русинів перед минулорочным списованям обывательства Словеньска, же они мали іншу ціль а то – «остаточно зліквідовати українців».

Як всяды інде і ту він затаює правду. Русинам николи не ішло о ліквідацію Українців. Русины уж од першых кроків по Ніжній револуції акцептовали і проголошували Українців за братьскый народ, але настоювали на тім, же они не мають право скрывати ся за Русинів. Ниякых Русинів-Українців не є у світі і не было. Суть лем Русины і Українці. Выходить смішно, кідь доктор наук М. Сополыґа трепле неправду о історічных Русинах Кыёвской Русі і поровнавать їх з єтнічныма Русинами Словеньска в сучасности. Кідь він тведить, же граніця україньского етносу сягать аж перед словеньскы Татры до Остурні, то він свідомо вбивать клин роспору мідже Українців і Словаків. Тым веце, же тот етнос є русиньскый, не україньскый. 

Василь Хома, Братіслава