Z ľudovej slovesnosti - Trjomi braťa

Žyli sobi trjomi braťa. Jeden z nich najmolodšyj byl malo pridurnovatyj, nazyval šja Vasiľko. Joho braťa nenavidili i šmijali šja z ňoho...

Raz jich otec pišol na pole. Vidil tam svoju pšenicju bars potoločenu. Prišol do domu i povidať synam: „Pšenicju treba storožyti, bo je stoločena, chtosj tam chodit.“ Peršu nič pišol najstaršyj syn storožyti, ale vin ne pojimal nikoho. Na druhu nič pišol seredušnij syn, ale i vin ne pojimal nikoho. Treťu nič storožyl najmolodšyj syn - pridurnovatyj Vasiľko. Vin pojimal zlodija, a tym zlodijom byl kiň. Kiň prosit šja, žeby ho pustiti, že kolisj vin bude Vasiľkovi na pomoči, že za dobre šja dobrom odplatit. Vasiľko podumal i koňa pustil...

V tot čas rozyšla šja novina po cili krajini, že carj vyholosil: "Chto na koňovi vyskočit na štok carjskoho palaca, pociluje joho divku - carivnu, zdojme ji z paľcja persteň, tot bude joho zjaťom." Ne zadovho nazberalo šja kolo carjovskoho palaca bohato molodych chlopciv - junakiv, a všytky na koňoch. Tu prišli i trjomi braťa. Každyj proboval skakati, ale nichto ne vyskočil tak, žeby mih carivnu pocilovati i zňati ji persteň z ruky. I Vasiľko poproboval tot kumšt zrobiti. Pomachal s chustočkom, zapiskal i z poľa prišol joho znamyj kiň, kotromu daroval voľu. Vin sil na koňa i kiň bez rozbihu vyskočil na štok. Vasiľko zašol, de carivna meškala. I vin jej pociluval, zňal z ruky persteň i pišol Jak to vidili druhy začali kričati. "Chto to vin takyj?" Ale Vasiľko ne čekal, sil na koňa i vtik. Na druhyj deň carj vyholosil, že chto zňal carivni z ruky persteň, naj pride, bo budut robiti svaľbu. Vasiľko prišol do carja ukazal persteň, a carj zrobil svaľbu. Tak Vasiľko pridurnovatyj stal šja carjom... Hovorit šja tak, že dakoli i durnyj mat durne ščasťa.

Zo zbierky Andreja Dulebu